انواع مختلفی از پروفیل‌ها وجود دارد که هر یک برای ساخت در قسمتی از قاب، فریم و بازشو بکار می‌رود. به طور کلی انواع پنجره آلومینیومی به شرح زیر است:
  1. آلومنیوم ساده (Normal): شامل دو نوع پروفیل ST و کرونت (Coronet) می‌باشد که پروفیل های آلومینیومی پرکاربردی در ایران محسوب می‌شوند و تفاوت آنها در هندسه سطح مقطع پروفیل آلومینیومی آنها است . با توجه به مزایای پنجره ST نسبت به کرونت در حال حاضر تقریباً پنجره کرونت در بازار مصرف نمی‌شود زیرا پنجره‌های کرونت علاوه بر عایق نبودن به دلیل قفل و بست نامناسب و نصب ضعیف یراق‌آلات، بعد از مدتی سست شده و هوابندی آنها نیز به درستی صورت نمی‌گیرد و باعث ورود گرد و غبار و دود به داخل ساختمان می‌شود. ولی پنجره‌های ST دارای پروفیل قوی‌تری بوده و یراق‌آلات با کیفیت بهتری روی آنها نصب می‌شوند. به علت استفاده از نوارهای مویی و لاستیک‌های آب‌بند دوام پنجره نیز بیشتر است. برای آشنایی بیشتر با پنجره ST و کرونت و مشخصات هندسی آنها به استاندارد ۲۳۸۴ ایران مراجعه فرمایید.
انواع بست زاویه‌ای و مهره‌های آلومینیومی ساخته شده برای پروفیل‌های آلومینیومی

۲. آلومینیوم ترمال بریک (Thermal Break): ضعف عمده پنجره‌های آلومینیومی، عایق نبودن نسبت به حرارت می‌باشد که برای رفع این نقص کارشناسان و متخصصین صنعت آلومینیوم مبادرت به طراحی و تولید نوع جدیدی از پروفیل آلومینیومی به نام ترمال بریک نمودند. پروفیل‌های ترمال بریک مورد استفاده در صنعت ساخت درب و پنجره با تعبیه یک تسمه از جنس پلی آمید که تا ۲۲۰ درجه حرارت و ۵۰ درجه برودت را تحمل می‌کند، ایجاد می‌شود. به دلیل جدا کردن لایه بیرونی پروفیل، چارچوب و لنگه از لایه داخلی و عایق نمودن آن در مقابل حرارت و برودت با مکانیزم پرس کردن تسمه پلی‌آمید در بین جداره بیرونی و داخلی چارچوب (Frame) و لنگه (Sash)، از انتقال انرژی گرمایی از فضای داخل به بیرون و بالعکس جلوگیری نموده و مانع اتلاف حرارتی ساختمان می‌شود. در حقیقت می‌توان گفت که پروفیل‌های ترمال بریک از دو پروفیل بیرونی و داخلی که بوسیله تسمه‌های پلی‌آمیدی به هم متصل می‌شوند، تشکیل شده است. این امر این مزیت را ایجاد می‌کند که قسمت داخلی و خارجی می‌توانند رنگ‌های متفاوتی داشته باشند. نکته دیگر در سیستم درب و پنجره ترمال بریک، همسویی ضریب انبساط طولی پلی‌آمید با آلومینیوم در شرایط جوی متفاوت می‌باشد. این سیستم، عایق بسیار خوبی برای آلومینیوم بوده و استفاده از پوشش آنادایزینگ (Anodizing) باعث می‌شود که هم رنگ‌های بسیار زیبا و دلنشین برای ساختمان خود داشته باشید و هم با توجه به عایق‌بودن این پروفیل، با استفاده از این سیستم شاهد دوام آن در مقابل شرایط جوی نامناسب باشید. آلیاژ آلومینیوم مورد استفاده در ساخت پروفیل‌های درب و پنجره آلومینیومی، آلومینیوم ۶۰۶۳ می‌باشد.در ذیل نمونه هایی از مقاطع پروفیل ترمال بیک را مشاهده می کنید .

 لاستیک‌های آب‌بندی و هوابندی:

انواع مختلفی از این نوع لاستیک‌ها در بازار موجود است ولی با کیفیت‌ترین و بهترین نوع آن لاستیک‌های EPDM می‌باشد که برای کسب اطلاعات بیشتر باید به قسمت لاستیک‌های EPDM (Ethylene Propylene Diene Monomer) در قسمت پنجره UPVC مراجعه فرمایید (شکل‌‌های ۱۳ و ۱۴).

  • اصطلاحات بازار و نکات مهم خرید:

در هنگام خرید، نوع لاستیک‌های مورد نظر را مشخص نمایید. دقت کنید که از لاستیک‌های PVC و … در پنجره استفاده نشده باشد و حتماً EPDM باشد زیرا سایر گسکت‌ها (Gasket) به مرور زمان خشک و ترک‌دار شده و تغییر شکل داده و یا حتی پاره می‌شوند.

 
شیشه:

در پنجره‌های آلومینیومی می‌توان از شیشه یک، دو یا سه جداره استفاده کرد که نوع دوجداره پرمصرف‌تر است. بنابر تعریف مبحث ۵ مقررات ملی ساختمان، شیشه جسمی بی‌رنگ، شفاف، سخت و شکننده است. سختی شیشه‌ معمولی ۵/۵ تا ۶ و وزن مخصوص آن ۲/۵ است. از شیشه برای عبور نور و در عین حال جلوگیری از تاثیر عوامل جوی به داخل استفاده می‌شود. شیشه بر حسب کیفیت، شکل، نمای سطح و محل مناسب مصرف در انواع ایمنی (سکوریت)، مسلح، تنیده، نشکن، متورق، مقاوم در برابر صوت، شیشه ضد گلوله، شیشه‌های بازتابنده (رنگی و پوشش‌دار) و … تولید می‌شوند. شیشه جام باید کاملاً صاف، شفاف، بی‌رنگ و عاری از موج و فاقد حباب‌های هوا، هر نوع لب‌پریدگی، لب‌برآمدگی، ترک، خراش، لکه، دودزدگی و خم باشد. جهت اطلاع بیشتر به مبحث پنجم مقررات ملی ساختمان و همچنین استانداردهای ۴۳ و ۲۲۸ و ۳۳۹ و ۸۹۷ و ۲۳۸۵ مراجعه فرمائید. سیستم شیشه دوجداره شامل دو لایه شیشه که به طور موازی در فواصل مساوی از یکدیگر قرار گرفته‌اند و توسط اسپیسر دور تا دور آن، از هم جدا شده‌اند، می‌باشد. در فضای بین شیشه‌ها، هوا یا گازهای خاص و بدون رطوبت (آرگون یا کریپتون) با فشاری تقریباً مساوی با هوای بیرون وجود دارد. در شیشه‌های دوجداره غالباً از اسپیسرهای آلومینیومی استفاده می‌شود که درون اسپیسر را با ماده رطوبت‌گیر پر می‌کنند که این ماده سبب جذب رطوبت هوای مابین دو شیشه می‌گردد و توسط مواد درزگیر مناسب، کاملاً آب‌بندی شده است. شیشه‌های دوجداره باعث کاهش اتلاف انرژی، کاهش آلودگی صوتی، جلوگیری از نم‌زدگی شیشه و … می‌شوند

 
  • مشخصات فنی:

شیشه‌های دوجداره شامل انواع زیر می‌باشند:

 ساده: این نوع شیشه از دوجداره شیشه فلت ساده تشکیل شده است.

 رنگی: این نوع شیشه از یک جداره رنگی و یک جداره ساده تشکیل شده است.

 رفلکس: این نوع شیشه دوجداره از یک جداره ساده و یک جداره شیشه رفلکس ساخته می‌شود که جداره شیشه رفلکس باید به طرف بیرون قرار گیرد. شیشه‌های رفلکس از عبور نور شدید خورشید به خوبی جلوگیری می‌کنند. ولی ایراد آنها این است که داخل ساختمان را تاریک کرده و در شب از بیرون، داخل ساختمان نمایان است (شکل ۱۸).

 سکوریت (Security) (ایمنی): شیشه‌های سکوریت برای محل‌های پرخطر و پرتردد در نظر گرفته می‌شود. شیشه سکوریت در هنگام شکستن کاملاً خرد شده و باعث ایجاد تکه‌های بزرگ و خطرناک شیشه نمی‌گردد. شیشه‌های جانبی خودروها از انواع سکوریت است (شکل ۱۹).

 لمینت (Laminate): شیشه‌های لمینت معمولاً در کارخانه تولید شیشه از دو جداره شیشه ساده به ضخامت ۳ میلیمتر و یک لایه رزین در وسط آنها تشکیل شده است. شیشه لمینت در موقع برخورد مانع سخت به آنها خرد نشده و تنها ترک بر میدارد. شیشه‌های عقب و جلوی خودروها از نوع لمینت است. یک شیشه لمینت دوجداره رفلکس، عایق‌ترین حالت شیشه دوجداره می‌باشد. با استفاده از شیشه‌های دوجداره انتقال صدا تا حدود ۳۰ دسی‌بل کاهش می‌یابد. شیشه فلت یا کاملاً صاف و مسطح از شناور کردن شیشه مذاب در حوضچه‌های قلع بدست می‌آید (شکل ۲۰).

ماده رطوبت‌گیر مورد استفاده در اسپیسر، معمولاً ژل سیلیسی می‌باشد. در ابتدا جام‌های شیشه بوسیله دستگاه حمل بر روی رکهای دستگاه حمل اتوماتیک قرار گرفته و به تعدادی که اپراتور مشخص می‌کند به میز برش اتوماتیک انتقال می‌یابد. سپس اندازه شیشه‌های مورد نظر توسط نرم‌افزار بهینه‌سازی جهت به حداقل رساندن ضایعات توسط دستگاه، طراحی و سپس برش داده می‌شود. شیشه‌ها پس از جداسازی به خط تولید شیشه دوجداره منتقل شده و با آب فاقد سختی، بطور کامل شسته شده و پس از کنترل کیفی به مرحله بعدی منتقل می‌گردد.

به موازات مراحل مذکور فریم‌های ما بین دو جدار (Spacer) توسط دستگاه خم کن (Bending) بر اساس اندازه شیشه خم و برش داده می‌شود و داخل فریم از مواد رطوبت‌گیر پر می‌شود. سپس دو لبه فریم توسط دستگاه بوتیل چسب زده می‌شود که به منظور درزگیری و قرارگرفتن اسپیسر مابین دو شیشه و چسبیدن آنها به یکدیگر می‌باشد. فریم‌ها جهت نصب روی شیشه انتقال می‌یابد. شیشه‌ها پس از نصب فریم به دستگاه پرس منتقل می‌شود و همزمان گاز آرگون به صورت اتوماتیک به داخل شیشه دوجداره تزریق می‌شود سپس توسط روبات محیط شیشه دوجداره با چسب پلی‌سولفید به منظور درزبندی ثانویه پر می‌شود.

ضخامت شیشه خارجی و داخلی می‌تواند مساوی یا نامساوی باشد ولی معمولاً ضخامت ۶ میلیمتر برای شیشه داخلی و ۴ میلیمتر برای شیشه خارجی و ۱۰ میلیمتر فاصله بین دو شیشه بهترین حالت می‌باشد.

استفاده از شیشه دوجداره، سطح صدا را بین ۲۰ الی ۳۵ دسی‌بل کاهش می‌دهد. متوسط شدت سر و صدا در محیط‌های معمولی زندگی در شهرها در حدود ۶۰ الی ۷۰ دسی‌بل می‌باشد. از لحاظ علمی صدا با شدت ۶۰ دسی‌بل به عنوان صدای مزاحم و با شدت ۹۰ دسی‌بل مضر برای سیستم شنوایی و با شدت ۱۲۰ دسی‌بل بالاتر از آستانه تحمل بوده که خطرناک تلقی می‌گردد.